سی سالگی ام

سی و دوسال ......

امیر علی رفته تو چهار سال . هر دو تو خرداد متولد شدیم

ولي اينجا اين طرف پنجره داخل اتاق همه چيز گرم است . اينجا كسي گرما ميبخشد يكي گرمت ميكند يكي انرژي ميدهد .

اميرعلي با خنده هايش با شيطنت هايش و با لوس بازي هايش گرم ميكند زندگي را. واي كه چقدر دوست داشتني شده زندگي با او با اومدن او .

دوباره بعد از مدتها

من همينجوري ام و هيچ وقت تغييري نخواهم كرد . انگيزه ها موقتي هستند . هيچ ايستگاهي درون من وجود ندارد .اگر هم هست ايستگاه موقت.

اراده دور كردن يه پشه مزاحم را هم ندارم لعنت به اين دل  . از همه جا مونده ام از همه چيز عقب هستم . مگه ميشه تو اين دنيا سرگردون بود با اين همه كار با اين همه نقاط توجه . عجبم از خودم . سراغ ندارم يه كاري را شروع كرده باشم و به نتيجه نهايي رسونده باشمش واقعا سراغ ندارم

_ صبح شنبه هر كجا كه باشي روحيه اول هفته را بايد حفظ كني حتي اكه از سرويس شركت جا بموني و تو خيابون اسير تاكسي باشي اون هم تو سرماي دم صبح باييزي ، يا اينكه براي غيبت آخر هفته بايد به صد نفر جوابكو باشي ، خلاصه بايد روحيه تو همه اين شرايط حفظ بشه تا همه هفته را تحت شعاع قرار نده .

_ يه بيام به عزيزاللهي دادم تا هماهنكي بروزه فيلم مستند شهداي برزآباد را با بقيه عوامل انجام بدهد تا صحبت هاي نهايي براي شروع اين كار صورت بكيرد. و طي جوابي كه به من داد قرار شد امشب اين جلسه راس ساعت هشت و نيم در محل دفتر آقاي بزميان صورت بكيره.

اميدوارم اين بروره عملي شود زيرا به بزركترين دغدغه من در قبال اداي دين به شهدا و روستا به واسطه اندك تجربه ام در زمينه فيلم سازي تبديل شده است.

_

دلم لرزيد ، دوباره هي نكران مي شوم . آشفتكي مي كنم و دوباره جيزي مهم مي شود . دلم يكي را مي بسندد و شور مي زند . و براي من جه سخت است دلشوركي . دوباره سرم شلوغ مي شود براي يكي . يكي كه دلم او را ديده و جشمم ديده تيز مي كند براي ديدنش.

جيزي درون من كم است و شايد هم زياد ..

دوباره مشغول نوشتن مي شوم ، و فاصله مي افتد بين زمان و مكان...